Damgo sa bukid

Liwanag ng araw ay sumisikat,
sa mga alon ng ilog kumikislap.
Sa agos ng tubig,
tila’y naririnig,
himig ng hanging kumakanta
sa sayaw ng bulaklak na magaganda.

Sa lilim ng mga puno,
mga bata’y naglalaro.
Mga bata’y naliligo,
nagtatampisaw.

Mga pisik ng tubig
sa mga paang nagtatalon.
Isang lakbay na tila panaginip,
sa himig ng hangin na umiihip.
Mga ibo’y umaawit,
sa kumpas ng mga dahong nakaidlip.

Tatlong batang naglalaro,
kumakanta’t, naliligo.
Ang bangka, na sa tabi’y natutulog,
nakikikanta sa tahimik na ritmo
ng mga paang dumadagundog.

Pumikit rin ang araw,
Mga sigaw at bulong natahimik.
Mga alaala’y naisilang ng araw,
nakatulog at nakapikit.

Ngunit, tulog na alaala’y
di nakakalimutan.
At tunog ng nakaraa’y
masarap balik-balikan.

Ang ilog ay patuloy na umaagos,
at ang musika’y patuloy na tumutunog,
sa panaginip kapag natutulog.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s